دل عرش خدا سوزد به حال خسته ی این مرد
خدا خون گریه کرده با دو دست بسته ی این مرد
نفس هایش به تاب و تب، در آشوب است و جان بر لب
شبانه پابرهنه می دود حیران، پی مرکب
شبیه کوه با دستان بسته بر زمین می خورد
به هر افتادنش در کوچه،زخمی بر جبین می خورد
به یاد ریسمان بر گردن شیر خدا می سوخت
شبیه خیمه های سوخ...