دست خالی نیامدم این بار
کوله بار من از گناه پُر است
نامه ای سر گشاده آوردم
که از اندوه و اشتباه پُر است

آه، می ریزد از سر و رویم
اشک می بارد از دو چشمانم
به حریمی پناه آوردم...
که همیشه زِ بی پناه پُر است

سر به دیوار ها بیا بگذار
یا به درهای چوبی اش هرشب
خوش بحال کسی که در حرم است
حرمی که زِ تکیه ...