جونم رو لبه،چشمام به دره
از دوریت رضا،خواهر مضطره

کاش میشد باشی،تو بالا سرم
کاش میشد باشی،شمع بسترم

ببین شدم دل تنگه تو
ببین برات زار میزنم
حق بده این حالِ منو
که تنها خواهرت منم


رضا رضا جانم رضا


بند دوم

خاک قم برام،خاکه غربته
اما خواهرت،اینجا راحته

اینجا مردمش،اهل غیرتن
با گل اومدن،استقبال ...