تا الان کجا بودی ای زهر
چهل ساله چشم انتظارم
چقدر دیر رسیدی چقدر دیر
چهل ساله که بیقرارم
تو رو کاشکی زود تر میدیدم
چهل ساله آروم ندارم

ظاهرا تو شدی قاتل من
باطن ماجرا چیز دیگس
قاتل من همون بی حیا بود
که توی کوچه راهمونو بست

اون که پای سفره مون
عمری نون و نمک خورد
روی من و مادرم
صداشو هی بالا برد

...