بیتابم از قرارِ تو و بیقراری ات
غرق خزان شده ست هوایِ بهاری ات

خون گریه میکند دل (دیوار) و چشم (در)
تا خیره میشود به تو و بردباری ات

آتش گرفته بود و چه میشد از آسمان
باران نزول کرده؛ می آمد به یاری ات

خورشید در عزای تو مات و سیاهپوش...
باید که مخفیانه شود سوگواری ات

قرانِ ناطق است که میخوانَد ا...