بر پا شور محشرِ
جبرائیل نوحه گرِ
ملک الموت اومده پشت درِ

زهرا در عزا نشست
رکن مرتضی شکست
رحمت اللعالمین چشاشو بست

زهرا بر سر میزنه
ناله هاش این سخنه
این که رو به قبله شد جان منه

رو قلب ما غم نزار
غربت به عالم نزار
چشم مهربونتو رو هم نزار

من به ماتم اسیرم
دست به پهلو میگیرم
بخدا بدون بابام میمی...