بخوان بخوان! که قلم کردہ شِکوه ها را سر
به روی صفحه ی دل؛ رفته چون به یغما سر

قلم به سینه ی کاغذ، چو بید می لرزد
که از کجا بنویسد؟ ز دست؟ پا؟ یا سر؟

بلی! ز سر بنویسد، ولی چگونه سری؟
از آن سری که ندارد قرینه، حاشا سر

سری که سَروَر «سرهای نینوایی» بود
جدا شد از تن و، با نیزہ رفت بالا، سر

به نیزہ خ...