ای کریمی که به خیل فقرا نان دادی
ای که در خانه ی خود جا به غریبان دادی

ارث بردی ز علی مردی و شبگردی را
عشق را هدیه به دلهای یتیمان دادی

چون رضا رفت خراسان تو شدی نایب او
شیعه را بعد برادر سر و سامان دادی

چند صد بنده به دستان تو آزاد شده
درس بخشنده گی ات را به سلیمان دادی!

خواستی تا ک...