ای غایب از نظر که جهان بی قرارِ توست
صبحِ سپید، تشنه ی گردِ سوارِ توست
ساعات ما به نقطه ی حیرت رسیده است
تقویم ها اسیر تو در انتظار توست
تنها نه خاک، تشنه ی بارانِ نامِ توست
هستی، غزالِ گم شده ای در مدارِ توست
آیینه در غبارِ جهان زنگ بسته است
روشن ترین حقیقتِ عالم، عیارِ توست
فانوس ها شکسته و شب ریش...