ای در تنور افتاده تنها یا بُنَیَّ
دورت بگردد مادرت زهرا بُنَیَّ

من که وصیت کرده بودم با تو باشد
هر جا که رفتی زینب کبری بُنَیَّ

باور نمی‌کردم تو را اینجا ببینم
کنج تنور خانهٔ اینها بُنَیَّ

هر قدر هم خاکستری باشد دوباره
من می‌شناسم گیسوانت را بُنَیَّ

با گوشهٔ این چادر خاکی بشویم
خون ...