او که تشتی ز خون دل دارد
شرح داغش مرا می آزارد

جعده بر او خورانده زهرش را
شرّ این زن گرفته شهرش را

موقع درد تازه ای شده بود
وقت دفن جنازه ای شده بود

پیش چشمان راوی ثقلین
زیر تابوت را گرفته حسین

هرکه طعنه به مرتضی زده بود
دیدن این جنازه آمده بود

همه بودند، خواهرش هم بود
قاسمش بود، دخترش هم بود

...