احوال من که جای شرح و بیان ندارد
از آن رقیه دیگر طفلت نشان ندارد

بعد از تو مبتلاییم پیری زودرس را
این کاروان پدر جان دیگر جوان ندارد

مهمانی تو در شام شب سرد و روز گرم است
این خانه هیچ سقفی جز آسمان ندارد

بوی غذا می آید خیلی گرسنه هستم
این شهر لامروت یک مهربان ندارد

ما پیش پات خوردیم ...