یگانه ای و نداری شبیه و مانندی
که بی بدیل ترین جلوه خداوندی

معطل اند هزاران فرشته کاسه به دست
عسل بیاوری از آن لبی که می خندی

تویی که زینت افلاک بودی از اول
تویی که عرش خداوند را گلوبندی

برای غارت دلها شدند هم پیمان
دوچشم مست تو با ابروان پیوندی!

چقدر لحظه ی افطار با تو شیرین است
به غمزه ات رط...