یه پیرمرد مو سفیدی
که پره درده قلب خسته ش
به زیر لب روضه میخونه
تا که میبینه دست بسته ش

وارث غربت علی
تو کوچه ها هستم
شبیه مادرم شدم
از این جهان خسته م

جلوی چشم بچه هام
دستام و می بندن
وقتی که میخورم زمین
دشمنا میخندن

شیخ الائمه ام ولی
غریب و مظلومم
خونِ تموم جگرم
امام مسمومم

من از ...