یالِ خونی و زینِ افتاده...،
اسب او در غبار می‌آید
کاش زینب نبیند او را که،
غرق خون بی سوار می‌آید

می رسد ذوالجناح بی صاحِب،
با لِجام رها کنار حرم
غرق تیر است جای‌جایِ تنش،
وقتی از کارزار می‌آید

می‌کشد روی خاک سُم را
و یک نَفَس شیهه‌های طولانی
زینب از سمت خیمه‌ها گریان،
سوی او ب...