یابن شبیب جان من از غصه بر لب است
اشکم برای غصه و غمهای زینب است
جدم اگر که ماند تنش زیر دست وپا
زینب نظاره گر به به تن زیر مرکب است
وقت غروب بود که شد آسمان کبود
چادر به پای عمه‌ی ما گیر کرده بود

یابن شبیب ز گریه خودت را رها مکن
گریه ز داغ کرب و بلا، بی‌صدا مکن
یابن شبیب عمه‌ی ما رو به شم...