یابن الحسن به حقِ جدّ بزرگوارت
بگذار تا بگریم در روضه ها کنارت
یابن الحسن چه می شد پایین پای جدت
من نیز می نشستم با شوق در جوارت
باید شهید گردم تا روسپید گردم
خوشبخت هرکه باشد یک روز جان نثارت
هم اشک مان در آمد هم صبرمان سر آمد
از غصه کشت ما را شب های انتظارت
 مولا زهیرتان کو؟ حُر و بُریر تان ک...