گل یاس نیلی چرا داری میری
رفیق غم من کجا داری میری
قرار بود تا پیری پای من بمونی
کجا داری میری حالا توو جوونی
منو توی این کوچه ها جا نزاری
منو با در سوخته تنها نزاری
دلم سوخته از داغ عمر کم توست
بدون که حواسم به قد خم توست
نگفتی به من از زخم باز بازوت
بگو که میخ در چه کرده با پهلوت
هی از هوش می ری ...