عطش
-------
گلها همه از درد عطش بی تابند
هر شب همه با گرسنگی می خوابند
شرمنده ز خشکی لب ما آب است
ما تشنه و اسب هایشان سیرابند

از ما همه دم حوصله را سر بردند
ما تشنه و آب پیش ما می خوردند
سیراب شدند اسب آنها حتّی
گلها همه از داغ عطش پژمردند

وقتی عطش فاطمه ها را دیدند
هی آب جلوی کاروان نوشیدند
در ر...