گر چه باور نمی کنم اما ،
می روم کربلا خدا را شکر
مردم ! آقای مهربانم باز ،
راه داده مرا خدا را شکر

کربلایی و مبتلا داری ،
شهر عشقی برو بیا داری
بر سر قدس و کعبه جا داری ،
با دو گنبد طلا خدا را شکر

رازهایی ست پشت ماتم تو ،
چه سُروری است آخر غم تو
شال مشکی چه رو سفیدم کرد
در دل این عزا خدا را ...