گر چه از زهر به هم ریخته بال و پر تو
هیچ کس نیست در این حجره شود یاور تو

بی حیا پشت در حجره به تو می خندد
شرم ننمود ز جد و پدر و مادر تو

کاشکی بود یکی همسر تو مثل رباب
زآتش زهر نمی سوخت دگر حنجر تو

او سر خونی شوهر ز دل طشت گرفت
ولی از کینه شده قاتل تو همسر تو

صورتت در وسط حجره اگر خا...