گرچه از خانه ی ما چوبه ی در سوزاندند
جگر خون مرا هم به شرر سوزاندند

ما ازین سوختن در چه مصائب دیدیم
چه بگویم که چه از مردم یثرب دیدیم

بر لبم ذکر خدا بود که فریاد زدند
سر سجاده رسیدند و سرم داد زدند

روضه ی غربت و مظلومیتم را خوانده
جای این چکمه که بر روی عبایم مانده

مست ها نیمه ی شب بین حرم ...