کوفه
امشب سیا پوشه
تاریک و خاموشه
شبِ عزا و ماتمه

حیدر
غمگینه از دنیا
میسوزه هر دم با
یادِ غمای فاطمه

سی ساله که روزِ خوش نداره
روز و شب میباره
سر رو غم میذاره
واویلا

خونه دلِ زارش از مدینه
کوچَرو میبینه
زمزمش همینه
واویلا

به غم اسیره علی
داره میمیره علی
بار سفر بسته و داره میره علی

آه و واویلا...