کنار فضّه صمیمانه کار می‌کردی
به کار کردن خود افتخار می‌کردی

درخت‌های بهشتی به پایت افتادند
همان شبی که هوای انار می‌کردی

فقیر هرچه می‌آمد اسیر برمی‌گشت
تمام عالمیان را دچار می‌کردی

دلیل خندۀ حیدر! چه شد که بعد پدر
مدام گریۀ بی‌اختیار می‌کردی؟

چه شد محبت همسایه‌ها؟ دعایت را
چه مادرانه به آن‌ها ن...