کنارِ جانماز آرام دیدم اضطرابم را
الا یا تَطْمَئِنُّ الْقَلب، دریاب انقلابم را

فقط در تربتِ سجاده می‌روید گُلِ اشکم
فقط این باغبان از خار می‌گیرد گلابم را

منِ مبهوت در آیینه گفت این کیست؟، این من نیست
بگیر از چهره‌ام روی سیاهم را؛ نقابم را

دویدی سمتِ من با چشمه‌ی آغوش، تا دیدی
کویرِ خودفراموشی نم...