کعبه ی عشق، حریم پسر شیر خداست
شب جمعه ست و دل ما به سوی کرب وبلاست

مادری با قدخم سوی حرم می آید
ذکر لبهاش بوَد وای حسینم تنهاست

یا بُنیّ ته گودال تو را بد کشتند
دیده ام تا ابدالدّهر برایت دریاست

یاد آنروز که دنبال سرت می گشتم
چه سری که رَد سر نیزه به حلقت پیداست

پیرهن دوخته بودم که نمانی عریان
...