کعبه در آمدنش لحظه شماری می کرد
صحن را از قدمش آینه کاری می کرد

همه احساس درونش به تماشا گُل کرد
اشکِ شوقش همه ی صحن و سرا را گُل کرد

عشق ظاهر شد و گِردش به طواف آمده است
ناگهان رکنِ یمانی به شکاف آمده است

فاطمه بنتِ اسد لب به ثنا وارد شد
تا که مهمانِ خدای احد و واحد شد

دُرّی از دامنِ پاکش شده ...