کس نبیند آنچه من دیده ام
مدینه چون گلِ خشکیده ام
آه و واویلا

یاد شهدا هر شب می نالم
چهل ساله که یاد گودالم
آه و واویلا

سینه ی من شد غرقِ در ناله
دیدم کتک خورد طفل سه ساله
آه و واویلا

کربلا زخم تیر و سنان بود
امان از شام که زخم زبان بود
آه و واویلا

شامیان بر اشک ما خندیدند
پای سر...