کاش می‌شد گره‌یِ زندگی‌ام وا آقا
می‌گرفتم سحری را به‌بَرَت جا آقا

از شما گفتم و خواندم که خدا روزِ حساب
پیشِ مردم به حساب آوَرَدَم با آقا

ظاهرم با تو ولی باطنِ من دور از تو
راهِ صد عمر شده فاصله‌ام تا آقا

باز هم بغض گرفته گلویم را اِنگار
نامه‌یِ کارِ مرا کرده تماشا آقا

من خطا کرده‌ام و چشمِ شما...