چون ز چشم تو بیفتم به خطا می افتم
بی تو ای یار به گرداب بلا می افتم

راهِ طولانی و عمرِ کم و من بی توشه
رویگردان چو شوی، زود ز پا می افتم

من ترا دارم و راهِ دگران را پویم
بیخودی نیست که در دام هوا می افتم

اغنیا را سر تعظیم فرود آوردن
وای از آندم که ز چشم فقرا می افتم

ذره ای وسوسه یک عمر عبادت...