چِه کنم من دلم از بارِ گنه سنگین است
بر سرم این همه آوارِ گنه سنگین است

رو سیه آمده ام تا به درت توبه کنم
یک دل و این همه آثارِ گنه سنگین است

چه گران است که از خود نشدم دل نگران
و چه حاجت به بیان عارِ گنه سنگین است

از لبم شعله ی عصیان و گنه می بارد
مددی شدتِ این نارِ گنه سنگین است

من که خود آگ...