چه کرده باتوای گل،ای گل من،لاله چین زهرا
که می سوزی میان آتش غم این چنین زهرا

ز رَدّ پای تو پیداست درد سخت پهلویت
توپایت رابه سختی می کشی روی زمین زهرا

رهایت کرده اند اهل مدینه در بَرِ دشمن
توهم هستی شبیه شوهرخود بی معین زهرا

وضو می گیری امّا دست تو بالا نمی آید
نمازخویش می خوانی تو باصوت حزین زه...