چه می شود که بیایی و من زغصه درآیم
به پیشواز تو آقا ، به پا که نه ! به سر آیم

چه می شود که به قدر تمام غیبت کبری
تمام عقدهٔ دل را به نزد تو بگشایم

چه آرزوی قشنگی که در حضور امامم
سروده ای بنویسم چکامه ای بسرایم

برای وصف نگاهت اگر به قدر نگاهی
نمک به سفرهٔ شعرم دهی ز عهده بر آیم

چه افتخار بزرگی ...