چه غم گر گنهکار و نامه سیاهم
علی بن موسی الرضا داد راهم
امام رئوفی که عالم فدایش
کرم کرد و داد از عنایت پناهم
ز فعلم نپرسید کاهل خطایی
به رویم نیاورد من رو سیاهم
سراپا شدم غرق دریای رحمت
نگوید دگر که غرق گناهم
همه روی گردانده بودند از من
رضا کرد با چشم رحمت نگاهم
کنم ناز دیگر به طوبی و سَدره
که در ...