چه حاجتی مگر این قوم خواستند و ندادی؟
که سنگ بود جواب تویی که آینه زادی

تو لب گشودی و بوزینه های رفته به منبر
خجل شدند؛ چه عمر کمی چه علم زیادی!

لب از حلاوت نامت شکر شکن شده شاها
که هم جوان الائمه و هم امام جوادی

نوشت از در پشتی مرو که خلق بداند
تو بعد من پسرم! تا همیشه باب مرادی
.....