چنین گفت آدم علیه السلام
که شد باغ رضوان مقیمش مقام

که با روی صافی و با رای صاف
زهر جانبی مینمودم طواف

یکی خانه در چشمم آمد ز دور
برونش منور ز خوبی و

نور زتابش گرفته رخ مه نقاب
ز نورش منور رخ آفتاب

کسی خواستم تا بپرسم بسی
بسی بنگریدم ندیدم کسی

سوی آسمان کردم آنگه نگاه
که ای آفریننده مهر و ماه

...