چند روزی می‌شود با بُغض صحبت می‌کنی
روشنای خانه‌ام! کم استراحت می‌کنی

با همان دستی که بالا هم نمی‌آید دگر
روزیِ افلاک را هر صبح قسمت می‌کنی

هم میان کوچه‌ها و هم میان شعله‌ها
با علی جای تمام شهر بیعت می‌کنی

بیشتر از خود به فکر روزیِ همسایه‌ای
مثل بارانی و بی منت محبت می‌کنی

این منم...