چشمم به چشم یار فتاد و جوان شدم
ققنوس عشق قله هفت آسمان شدم
هر کس در این دیار به جائی رسیده است
از نعمت شریف گدائی رسیده است
از بس که جود می کنی و ذره پروری
اثبات شد، ز مادرمان مهربان تری
از هر دری ز خانه ات از جود پر شدم
پس، می روم دوباره زنم باب دیگری
هستی گرفته رنگ و لعابی ز لعل تو
تصویر اشک توست...