چارمین حجت اِلاه منم
به دلم غصه های کرب و بلاست
قاتلم زهر کینه نیست که نیست
قاتلم خاطرات عاشوراست

من چهل سال از غم گودال
به سرو سینه می‌زنم چکنم
از غم آن سر شکسته شده
سرخود گر که نشکنم چکنم

به روی خاک، بی سرو عریان
جسم بابای خویش را دیدم
نیزه با پیکرش گره خورده
من از این غصه سخت پاشید...