پیکر تو جدا جدا باشد
از سم اسب جابجا باشد

خاک بر روی خاک می‌بینم
بدنت همچو توتیا باشد

نه فقط سنگ و تیر و نیزه حسین
پیکرت پُر ز ردّ پا باشد

شد به صحرا تنت پراکنده
جمع تو کار بوریا باشد

همه اعضای توست مانندِ
گندمی که به آسیا باشد

ای سلیمان بگو که انگشتت
بین این دشت در کجا باشد

...