پیچیده امشب در دل ویرانه بویت
ای که شده زخمی به روی نیزه رویت

منزل به منزل من به دنبال تو بودم
آخر نشستم در خرابه روبرویت

جایی برای بوسه ی دختر نداری...
بوسه زند امشب رقیه بر گلویت

گفتم عمو دارم، یکی با خنده می گفت
بس کن دگر، کشتی مرا با این عمویت

وقتی که باشی بین آغوشِ رقیه
دیگر نمی ریزند خاکس...