پیش از آمدنِ ماهِ عزایت ارباب
می تپد قلبِ گداها به هوایت ارباب

هر کسی گوشه ای از کارِ تو را می گیرد
تا که برپا شود این خیمه برایت ارباب

مثلِ یک کارگرِ ساده شد و جارو زد
آن که دارای حَشَم بود به غایت ارباب

گریه می کرد... برایِ تو سیاهی کوبید
وقتِ پرچم زدن او کرد صدایت ارباب

خدمتِ هیچ کسی را نَشِ...