پريوشی كه غزل خوانِ مهربانی هاست
سه ساله دخترک خانواده ی زهراست

شب ولادت او روز مرگ نوميدی
شروع لحظه ی تحويلِ سالِ خورشيدی

شكوفه های بهاری مريد خنده ی او
شكفتن گل مريم نويد خنده ی او

چه انعكاسِ شگرفی نگاه او دارد
از آسمان نگاهش ستاره می بارد

نماز پنجره ها سمت كعبه ی چشمش
حواس آينه ها پرت جذبه ی ...