پره ماتمت جگرم شده
خم داغ تو کمرم شده

ز وفای راس تو شاکرم
که به نیزه همسفرم شده

به فدای چشم سیاه تو
که در این سفر سپرم شده

نظری کن از سر نی ببین
که شکسته بال و پرم شده

پی تو کبود و سیاه و زرد
ز طناب برگ و برم شده

لب خشک و زخمی تو به نی
سبب دو چشم ترم شده

سر نیزه سهم سرت شده
ته نیزه سهم سرم شده...