پرسیدم از کجایی، غم خانه ام نشان داد
من چار ساله بودم وقتی سه ساله جان داد

من چار ساله بودم از چهار سو مرا زد
زجری که زد مرا و،، هُل سمت ساربان داد

دیدم میان صحرا در نیمه شب کشیدو
یک طفل نیمه جان را تحویل کاروان داد

جا مانده بر گلویم رد طناب و دشمن ،
فرصت به من نداد و مهلت به ریسمان داد

از کربلا...