پا به پای سر بابات سفر کردی تو
اشک غم ریختی و خون به جگر کردی

ماه بودی و به ظلمتکدۀ شام خراب
با شب تیره ی اطفال سحر کردی تو

تشنه لب با تن تب دار چهل منزل درد
سفر سرخ به همراه پدر کردی تو

خطبه خواندی و گل اشک به دامن بردی
در شب شام به خورشید نظر کردی تو

آه از سینه ی پر درد برآوردی و گاه
ناله سر د...