پای عشقی فتاده از نفسم
کاروانی نهفته در جرسم
مفلسی از تبار شوق توام
دامن آلودهی تو در هوسم
موج آهم، شکسته تر ز دلت
غیر یار کریم نیست کسم
نَفَسِ من مقیم سینهی توست
من صدایی شکسته در قفسم
سایه مرحمت شدن چهخوشاست
نور تو میرسد ز پیش و پسم
تا مرا از تو یاد میآید
به لبم یا جواد میآید

پی وصلی شکسته بال تو...