پای این سفره به پایت چقدر افتادیم
ما از آن روز که در بند توایم آزادیم

ما همه گوشه نشینان خرابات توایم
از غمت خانه خرابیم، ولی آبادیم

ما محال است که از عشق تو دلسرد شویم
ما ندیدیم تو را، باز به تو دل دادیم

از تو جز خوبی بسیار ندیدیم حسین
خودمانیم ولی ما که پر از ایرادیم

ارث اجدادیِ ما...