پاییز چشم های مرا نم گرفته است
آقای من دوباره دلم غم گرفته است

همسایه ایم و باز دلم تنگ مشهد است
درد فراق حال مرا هم گرفته است

شمس الشموس هستی و خورشید پروری
مهر تو در سراسر عالم گرفته است

گاهی همین که عطر تو در صحن می وزد
چه درد ها نبوده که مرهم گرفته است

از بس رئوف هستی و باب کرامتی
...