پاره جگر منم، که به مرگم رضا شدم
آخر ز فرطِ غصه، چنان مجتبا شدم

گاهی ز داغِ مادرِ مظلومه ی جوان
راضی به مرگِ خویش، به دست دعا شدم

مظلومیِ علی، که مرا کشت بارها
اصلاً فدائیِ علیِ مرتضا شدم

احکام، زیرِ پا شد و دین منحرف ز راه
عمری قرینِ دردِ دلِ مصطفا شدم

هجرِ پدر، چنان همه عمرِ مرا گرفت
گوئی...